Κάπως έτσι αποφασίζουν η κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία να αξιολογήσουν τους δημοσίους υπαλλήλους. Γιατί, σύμφωνα με το αρ. ΔΙΔΑΔ/Φ.32/492/8501, 8326/7.4.2014 έγγραφο του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, στους 100 υπαλλήλους...

οι 25 μπορούν να είναι άριστοι! Ο 26ος καίγεται. Δεν υπάρχει περίπτωση να μπορεί να αριστεύσει.

Άλλωστε οι άριστοι δεν γίνονται δημόσιοι υπάλληλοι. Κάτι τέτοιο υπονοεί ο νομοθέτης και αποφασίζει να προτείνει αυτή την ποσόστωση. Μάλιστα προειδοποιούν τους κριτές - αξιολογητές να μην τολμήσουν να αξιολογήσουν με άριστα τον 26ο γιατί «η μη τήρηση των ποσοστών αυτών από τους αξιολογητές συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα της παράβασης υπαλληλικού καθήκοντος κατά τα οριζόμενα στην παρ. 1 περίπτωση β' του άρθρου 107 του Υπαλληλικού Κώδικα». Με άλλα λόγια, «ο θάνατός σου η ζωή μου». Δεν θα χάσω εγώ τη θέση μου, αγαπητέ συνάδελφε, επειδή εσύ αξίζεις για άριστα!

Η κατάσταση αυτή επιτείνεται ακόμα περισσότερο επειδή η ποσόστωση δεν θα εφαρμόζεται στο σύνολο των Δ.Υ., αλλά κατά μονάδες, που σημαίνει ότι μία μονάδα, η οποία έχει 10 υπαλλήλους, απαγορεύεται να διαθέτει πάνω από δύο άριστους!!!

Βέβαια υπάρχουν και δικλίδες ασφαλείας, γιατί ως δημοκρατικός νόμος σού δίνει την εξής δυνατότητα: «Εντός αποκλειστικής προθεσμίας δέκα (10) εργάσιμων ημερών από τη γνωστοποίηση της έκθεσης στον υπάλληλο, ο αξιολογούμενος δύναται να ασκήσει ενώπιον της Ειδικής Επιτροπής Αξιολόγησης ένσταση μεροληψίας ή αποδεδειγμένης πλάνης περί τα πράγματα του Αξιολογητή». Αλλά, για να μην πάρουμε και πολύ αέρα, η ένσταση μπορεί να γίνει «μόνο σε περίπτωση που ο μέσος όρος βαθμολογίας της Έκθεσης Αξιολόγησης είναι 6 και κάτω».

Ποιο θέσφατο ακολουθεί ο νομοθέτης και βάζει αυτά τα ποσοστά; Και το κερασάκι στην τούρτα; Η αξιολόγηση αυτή αφορά τα «ουσιαστικά προσόντα» και όχι τα τυπικά, δηλαδή τα μετρήσιμα. Δεν ξεκαθαρίζει ο νόμος τι σημαίνει «ουσιαστικό προσόν». Είναι η συνέντευξη; Είναι η άποψη του «κομματικού» προϊσταμένου; Είναι η «πίστη» στην εκάστοτε κυβερνητική θέση; Μπορεί να «αξιολογηθεί» ο Αξιολογητής από τους «αξιολογούμενους» ή είναι στο απυρόβλητο;

Θα μου πείτε, όμως, αγαπητέ αναγνώστη και αγαπητή αναγνώστρια, ο δημόσιος υπάλληλος γιατί να μην αξιολογείται; Γιατί θα πρέπει να είναι μια ζωή στο απυρόβλητο; Μήπως ο ιδιωτικός υπάλληλος δεν υπόκειται σε μια συνεχή αξιολόγηση; Μήπως δεν ταλαιπωρείται στο ωράριο, στη μισθοδοσία του, ακόμα και στη συνεχή απειλή της απόλυσης;

Αλήθεια είναι όλα αυτά. Μόνο που δεν πρέπει να ξεχνάμε την πολύ πρόσφατη ιστορία μας. Οι μεγάλες δοκιμές και ανατροπές του οικογενειακού μας προγραμματισμού δοκιμάστηκαν στον δημόσιο τομέα και στη συνέχεια πέρασαν στον ιδιωτικό. Είτε με τη μορφή νόμων είτε με σιωπηλή κάλυψη. Η «μεγάλη κρίση» στην αγορά και στη διακίνηση του χρήματος άρχισε να φαίνεται όταν εν μια νυκτί η κυβέρνηση Παπανδρέου έκοψε δύο μισθούς από τους δημοσίους υπαλλήλους (δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και άδειας). Τα μαγαζιά και οι μικρές επιχειρήσεις άρχισαν να κλείνουν το ένα μετά το άλλο όταν στερήθηκαν τις οικονομικές ανάσες από τα μικρομεσαία στρώματα.

Οι δύο αυτοί μισθοί διοχετεύονταν άμεσα στην πραγματική οικονομία, κάλυπταν «τρύπες» και πλήρωναν συσσωρευμένα χρέη της καθημερινότητας. Οι 700.000 δημόσιοι υπάλληλοι (και όχι το ενάμισι εκατομμύριο που μας έλεγαν τα εντεταλμένα ΜΜΕ και η κυβέρνηση) έγιναν τα πειραματόζωα μιας αναίσχυντης πολιτικής, και επειδή το πείραμα «έπιασε» άρχισε να εφαρμόζεται και στον ιδιωτικό τομέα. Όχι με νόμο πια, αλλά υπόγεια, με τη διαδικασία της αναβολής και σταδιακής του κατάργησης στην πράξη. Δεν υπάρχει κάποιος μηχανισμός να ελέγξει την καταβολή του δώρου, του μισθού, των εργασιακών σχέσεων, αλλά και με την ανεργία να χτυπάει κόκκινο ούτε και διάθεση υπάρχει για καταγγελία.

Δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν, ενώ αντίθετα έχουν πολλά κοινά να διεκδικήσουν. Ας καταγράψουμε αυτή την κοινή διεκδίκηση στις εκλογές με την ψήφο μας και στους δρόμους με τους αγώνες μας.

* Ο Ν. Τσαφταρίδης είναι ΕΕΠ Μουσικής Αγωγής, Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Η ΑΥΓΗ 14.5.2014