Άλλο να βλέπεις τους αριθμούς και άλλο να βλέπεις τους ανθρώπους. Να διαβάζεις, ας πούμε, για τους 15.000 μικροομολογιούχους που έχασαν το 55%-75% των καταθέσεών τους από το PSI και να λες,..

τι να κάνουμε, συμβαίνουν αυτά, ο καθείς και τα ρίσκα του και στο κάτω- κάτω αυτοί είχαν και καταθέσεις για να χάσουν. Μέχρι που ακούς τις φωνές τους, μαθαίνεις τις ιστορίες τους και το βουλώνεις αμέσως. Καταλαβαίνεις ότι δεν πρόκειται για επενδυτικό ρίσκο, αλλά για οικονομικό έγκλημα. Και όχι μόνο οικονομικό.

Το βίντεο που ανάρτησε το enet.gr είναι αποκαλυπτικό. Δεκάδες μαρτυρίες ανθρώπων κατεστραμμένων, συγκλονιστική καταγραφή προσωπικών δραμάτων, που αντανακλούν το συλλογικό δράμα. 'Ένα ζευγάρι μεταναστών από τη Νότια Αφρική, ο σύζυγος δούλευε στα ορυχεία, η σύζυγος καθάριζε γραφεία, δυο- τρεις περιπτώσεις εργατών και εργατριών από τη Γερμανία, ένας γυρολόγος που περπατούσε σαράντα χιλιόμετρα την ημέρα για να πουλήσει την πραμάτεια του, ένα ζευγάρι που μάζευε χρήματα για να τα αφήσει στο άρρωστο παιδί του, μια ηλικιωμένη που έπαιρνε τους τόκους για να πηγαίνει δυο φορές τον χρόνο στη Γερμανία και να θεραπεύει τη σπάνια ασθένειά της, ένας νεαρός που είχε πάθει αυτοκινητιστικό δυστύχημα και είχε βάλει την αποζημίωση σε ομόλογα, για να πάει στην Αυστραλία και να κάνει εγχείριση.

Κι αυτοί είναι οι τυχεροί, είναι όσοι επέζησαν της καταστροφής. Υπάρχουν και άλλοι, πάνω από δεκαπέντε, λένε οι μαρτυρίες, που δεν τα κατάφεραν, αυτοκτόνησαν από απελπισία, ίσως και από ντροπή για την εμπιστοσύνη που έδειξαν στο ελληνικό κράτος. «Το εμπιστευτήκαμε το ελληνικό κράτος», λένε, το κράτος ήταν, άλλωστε, αυτό που τους κάλεσε με ειδικές διαφημίσεις να τοποθετήσουν τα χρήματά τους στους ασφαλείς λιμένες της Ελλάδος. «Την εμπιστευτήκαμε την Ελλάδα, γι' αυτό δεν βγάλαμε τα χρήματά μας στο εξωτερικό ούτε όταν ξέσπασε η κρίση», σε αντίθεση με εκατοντάδες μεγαλόσχημους, που έστειλαν τα λεφτά τους διακοπές στην Ελβετία.

Εμπιστεύθηκαν την Ελλάδα και η Ελλάδα τους έδωσε μια κατραπακιά. Εμπιστεύθηκαν την Ελλάδα, επειδή δεν κατάλαβαν ότι η Ελλάδα τότε ήταν η συμμορία του Παπαδήμου, του Σαμαρά και του Βενιζέλου. Η Αγία Τριάς της Τρόικας, που εξελέγη μια νύχτα στις Κάννες από την Μέρκελ, τον Σαρκοζί και τον Μπαρόζο, για να φέρει εις πέρας κάποιες ειδικές αποστολές. Μεταξύ αυτών και το PSI, που διέλυσε μικροκαταθέτες, ασφαλιστικά ταμεία, νοσοκομεία, πανεπιστήμια. Ουδείς εξ αυτών έλαβε έστω ένα ευρώ ως αποκατάσταση των απωλειών, σε αντίθεση με τις τράπεζες που πήραν πίσω όλη τη χασούρα, με έξοδα δικά μας. Εμείς πληρώσαμε τις τράπεζες, όπως πληρώσαμε και τους κερδοσκόπους του Τέξας, που αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στο κούρεμα.

Ο Παπαδήμος εκτέλεσε το συμβόλαιο και φυγαδεύτηκε στη Μασαχουσέτη. Οι άλλοι δύο έμειναν εδώ, συνέχισαν να κυβερνούν και τώρα έχουν το θράσος να ζητούν και πάλι την ψήφο μας. Θα λάβουν ό,τι τους αξίζει.

Γιώργος Ανανδρανιστάκης

Η ΑΥΓΗ 16 ΜΑΙΟΥ 2014